Sunday, 25 June 2017

" हावा, ए हावा "

ए हावा,
तिमी बेस्सरी बह
मनको बह पोखेरै बह
पसिनैपसिनाले बिझेको मेरो ज्यानबाट
पसिना को प पनि बाकी हुन नदिई
चट्ट रुमाल क्यामालुम गर्देउ
ए हावा, तिमी बेस्सरी बह
तिम्लाई तिम्रीको कसम
तिमी बेस्सरी बह
तिमी बेस्सरी बह

ए हावा, तिमी बेस्सरी बह
ह्या हावाजस्तो कुरा नगर्न
भनेर जुन उदाहरण लिन्छन नी
तेस्लाई तिम्ले बदल्नुछ, ए हावा
म तिम्लाई त्यो बदल्ने मौका दिदैछु
मौकामा चौका छक्का जे हान्नुछ हान
तिम्लाई तिम्रीको कसम
तिमी बेस्सरी बह
तिमी बेस्सरी बह

Saturday, 10 June 2017

" सेतो कोइली "

आज मैले एउटा कोइली देखे
सेतो, निख्खर सेतो
सेतो हिमाल देख्या छ नि
हो बिल्कुल, बिल्कुल तेस्तै
सफा, चिटिक्क, सुन्दर
सगरमाथाको देशमा
ए हैन हैन,
सगरमाथा हाम्रो भन्ने देश छ नि
हो, त्यै देशको छिमेकी देशमा
गौतम बुद्दको देशमा
ए हैन हैन,
बुद्द हाम्रोमा जन्मेको भन्ने देश छ नि
हो, त्यै देशको छिमेकी देशमा
छोड्दिउ देश देशान्तरका कुरा
तिम्ले हाम्ले कैले टाउको नदुखाको कुरा
राष्ट्रप्रेमको बारेमा बोल्यो बोल्यो
अन्तमा, सोध्यो केही बताउ राष्ट्रप्रेम बारे
राष्ट्रप्रेम भन्ने चिज नि हुन्छ र ?
हाम्लाई मायाप्रेम भन्ने कुरा चै था छ
बिपरित लिङ्गीप्रतीको मायाप्रेम
राष्ट्रप्रेम थाछैन भन्छ्न, फिस्स हास्छन
यस्ता त छन हाम्रा आजकलका भुरा।

अ सेतो कोइलीको कुरा हुदैथ्यो
अचम्मको थ्यो त्यो कोइली
मौसम अनुकुल नहुँदा
अरु कोइली बिदेश जानेआउने गर्थे
तर त्यो कोइली
बाचे यै बाच्छु मरे यै मर्छु भन्थ्यो
अरु कोइलीले बसन्त कुराउथे
कुहुकुहु सुन्न चाहनेहरुलाई
तर त्यो कोइली
के वसन्त, के शिशिर
के घाम, के जाडो
निराश पार्दैनथ्यो श्रोताहरुलाई।

अरु कोइली कागका गुँड खोज्थे
त्यै अन्डा पार्थे
बच्चा हुर्काउने जटिल काम
त्यो पनि कागहरुकै टाउकोमा थोपर्थे
तर त्यो अचम्मको कोइली
त्यो सब आफै गर्छु भन्थ्यो,
कागलाई थाहा नपाई यस्तो गर्नु
एकप्रकारको अपराध हो भन्थ्यो
अनुमति लिएर तेस्तो गर्नु
त्यो पनि मन पर्दैनथ्यो उसलाई
जुन पारिवारिक माया मैले पाइन
त्यो मेरा सन्तानलाई दिन्छु भन्थ्यो
हो आफै यो सब  गर्नु सार्हो गार्हो छ
तर,
तर साह्रो गाह्रो पछिको सन्तुष्टि नि
भन्थ्यो, के कहिले किन्न सकेको छ
धनको धनीले मनको धनीलाई
साच्चै धेरै, धेरै थाहा थ्यो उसलाई
हामी कथित मान्छे भनाउँदा भन्दा धेरै।





Thursday, 13 April 2017

" के चाहियो बढ्ता मलाई "


यस्तै नौलो बिहानी छाइराखोस्
यस्तै सिरसिर हावा चलिराखोस्
अनि चन्चल भैराखोस् मेरो मन पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

तिमी यस्तै गरि खुसी भैराख
म यस्तै गरि खुसी भैराखु
यस्तै गरि खुसी भैराखुन उनिहरु पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

मेरी आमाको मुहार उज्याँलो होस्
मेरा आफ्नाहरुको मुहार उज्याँलो होस्
अनि उज्याँलो होस् पराइको मुहार पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

मेरो देशमा शान्ति र बिकास होस्
परदेशमा शान्ति र बिकास होस्
अनि शान्ति र बिकास होस् ब्रह्माण्डभरकै
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?



Monday, 3 April 2017

" म लेख्छु, म लेख्नेछु "

कैले काहीं मुड चल्दैन
चल्दै चल्दैन
मरिगए चल्दैन
लेख्दिन अब भन्छु
फेरि मेरा हात चल्न थाल्छन्
औलाहरु सलबलाउन थाल्छन्
मैले भन्न नसकेका कुराहरु
मेरा लेखरचना बोल्छन्
हो म अब
नलेखी रहन नसक्ने भैसके।

हत्कडी लगाउ मेरा हात
बस मेरा औलाहरु खुल्ला छोडिदेउ
मेरा हात काट्यौ भने पनि
म खुट्टाका औलाले लेख्नेछु
हातखुट्टा दुबै काट्यौ
या दुबै नचल्ने बनायौ
या आफै नचल्ने भए भने पनि
म अरु कसैका हातखुट्टालाई
आफ्नै बनाई लेख्नेछु
चरेश नचाखेको नरेश म
हरेश त कदापि खानेछैन।

म माया पिरतीका कथा लेख्छु लेख्नेछु
म इतिहासका गाथा लेख्छु लेख्नेछु
म मेरो बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म तिम्रो बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म उस्को बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म जनआवाज लेख्छु लेख्नेछु
समर्थन र बिद्रोह लेख्छु लेख्नेछु
मानवचोलाको अन्तिम साँस रहुन्जेल
म डग्मगाए पनि
डग्मगाउने छैनन् मेरा लेखरचना
कदापी, कदापि डग्मगाउने छैनन् ।

Tuesday, 28 March 2017

" म भगवान हुँ "

बेलाबेलामा,
भगवान कस्तो हुन्छ तिम्लाई देखाइएको छ
तर नढाँटी भन त मित्र
के तिम्ले भगवान कस्तो हुन्छ देख्न सक्यौ?
मेरो मन कस्तो छ त्यो देखेका छौ र कहिले?
हो मभित्र मेरो भगवान छ,
मभित्र सम्पुर्ण ब्रह्माण्ड छ ।

म खुसी हुन्छु
मेरो भगवान हाँस्छ,
म दुखी हुन्छु
मेरो भगवान रुन्छ,
त्यो मुर्तीरुपी भगवान खै हाँसेको
त्यो मुर्तीरुपी भगवान खै रोएको ?

मैले नदेखेको भगवानलाई
कसरी मान्न सक्छु म भगवान?
अन्तर्मनले प्रष्ट देख्न सकेको मनलाई
कसरी नमानु म भगवान?
हो मभित्र मेरो भगवान छ,
मभित्र सम्पुर्ण ब्रह्माण्ड छ ।




" बन्दी "

चारैतिरबाट बन्द कोठामा छु म
बन्द कोठामा एउटा प्वाल पनि छ
उँज्यालोको एकमात्र स्रोत
तर धेरै माथी, धेरै धेरै माथी
धर्तीबाट चन्द्रमा हेरेजस्तै
रहरमै सिमित छ,
त्यहासम्म पुगी बाहिर हेर्ने रहर पनि
जस्तो रहर चन्द्रमा हेर्ने हरेकलाई हुन्थ्यो
चन्द्रमामा पाइला नटेकुन्जेल
सोच्दै बस्छु खै कहिले आउला
मेरो जीवनको सन १९६९।

हो, म एउटा अँध्यारो कोठामा
जिन्दगीको अँध्यारो काटिरहेछु
कति शिशिर गए, कति वसन्त आए खै
पहिले आशाको त्याँन्द्रो चुँडिएको थिएन
खुब गनिन्थ्यो
एक दिन,
एक हप्ता,
एक महिना,
एक बर्ष,
हुँदाहुँदा बाह्र बर्ष
सुनेको थे,
बाह्र वर्षमा खोलो पनि फर्किन्छ
तर मेरो जीवनमा सानो कुलो पनि फर्केन।

अब त,
मभित्रको म पनि मरिसकेको छ
भौतिक म छु त्यो पनि बिर्सिन्छु बेलाबेला
किनकी अबेला भैसकेको छ धेरै नै अबेला
कहिले म आमालाई मात्र सम्झिन्छु
कहिले म आफैलाई समेत बिर्सिन्छु
कहिले त खानाले भरिएको सामुन्नेको थाल पनि खाली देख्छु
कहिले खाली थाल पनि खानाले भरिएको देख्छु
अझ कहिले त नभएकै थाल पनि भएको देख्छु
कहिले सोच्छु म पागल भैसके
कहिले सोच्छु पागल त तिनिहरु हुन्
जसले मलाई पागलझै बनाए
र पागलझै बनाउन दिए
कहिले सोच्छु म जिउदो लास भैसके
कहिले सोच्छु जिउदो लास त तिनीहरु हुन्
जसले मलाई जिउदो लासझै बनाए
र जिउदो लासझै बनाउन दिए।


Thursday, 16 February 2017

" ए चराहरु ! "

ए चराहरु !
एकछिन सुन त ए चराहरु,
कसम छ तिमीहरुलाई
नढाँटी भन त मलाई
म जन्मिएर रुँदा
म खुसीले हाँस्दा होस
वा पीँडाले रुँदा होस
या त म कसैसँग बोल्दा नै होस
तिमीहरुले, तिम्रा आफन्तहरुले
कहीँ कतै कहिल्यै
मलाई सुन्यौ होला नि, हैन?
साँच्ची भन त,
तिमीहरुले मलाई सुन्यौ कि नाई?

ए चराहरु,
सायद सधै सुन्न भ्याएनौ होला
सायद सधै सुन्न चाहेनौ पनि होला
तर एकचोटी मात्रै भएपनि
थोरैबेर मात्रै भएपनी आखिर
हिजो तिमीहरुले मलाई सुन्याथ्यौ
त्यसैले,
आज तिमीहरु मेरो नजिक आउ
आज म तिमीहरुलाई सुन्नेछु
तिमीहरु चिर्बिर चिर्बिर गरिरहो
गीत गाउदै छमछमी नाँचीरहो
मनका कथा व्यथा सुनाइरहो
जे जे गर्नु छ निस्संदेह गरीरहो।

आज म,
मन नअघाउन्जेल तिम्रो छेउ बस्नेछु
जसरी पहिले तिमीहरु भुरर गर्दै
मेरो कुरा नसकिदै उडेकाथ्यौ नि
त्यसरी झट्टै म कदापी हिड्ने छैन
ताकी साथीत्वको महत्व बुझेका
मानव र पन्छी एकार्काका कारण
अरु कोही कही कतै कहिल्यै
एक्लो अनुभव गर्न नपरोस्
तिमीहरुले अरु सबलाई सुनाइदिनु
अब मान्छे र हामी साथी भैसक्यौँ
मान्छेलाई मान्छेले साथ नदिदा पनि
हामी साथ हुनुपर्छ रे भनेर सुनाइदिनु
चरालाई चराले साथ नदिदा पनि
मान्छे साथ हुन तयार छन् सुनाइदिनु।