Thursday, 13 July 2017

" अमरावती कान्तिपुरी नगरी "


कान्तिपुर कान्तिपुर नै रह्यो
नगर झन नगरपालिका भयो
नगरपालिका झन महा भयो
तर अमरावती
त्यो तिमी पछी कसैले देखेन
तिमिसगै बिलिन भयो ए भानुभक्त
तिम्ले देखेको अमरावती कान्तिपुरी नगरी।

अमरावती खोज्न मान्छे कम भयो कि
सोझा जनताले जनको संख्या बढाए
वन जङ्गल सोत्तर पारेर खोजे
अग्लो घरबाट हेर्दा देखिन्छ कि भन्ठाने
कमिलाका जस्ता घर हात्तीका भन्दा ठुला बनाए
मरिगए देखिएन ए भानुभक्त
तिम्ले देखेको अमरावती कान्तिपुरी नगरी।



Friday, 7 July 2017

" यी बराबर एम सी एम सी "



तिमी बोल्छौ तिमी बोलाउछौ
तिमी सुन्छौ तिमी सुनाउछौ
म पनि तिमी जस्तै छु
तर यी बिल्कुल उल्टा छन्
उल्टा माने अपोजिट
न बोल्छन् महोदय महोदया
न बोलाउछन् महोदय महोदया
न सुन्छन् महोदय महोदया
न सुनाउछ्न् महोदय महोदया
यी बराबर एम सी एम सी।

जब तिमी निभेका थियौ
अरुको सहयोग खोजेका थियौ
जब तिमी बलेका थियौ
अरुलाई पनि बलाउन खोजेका थियौ
तर यी बिल्कुल उल्टा छन्
उल्टा माने अपोजिट
रोइकराई सबैसँग सहयोग मागे
जब यी महोदय महोदया निभे
तर जब यी महोदय महोदया बले नी
यसरी बल्न खोजे कि मानौ
भगवान पहिलो चोटि प्रकट भए
यिनै महोदय महोदयाको यशले
अनि तथास्तुमा पाए उनै भगवानको
अब कहिले निभ्नुनपर्ने बरदान
अब यी लोडसेडिङमुक्त नेपालझै छन्
यी बराबर एम सी एम सी।

Monday, 3 July 2017

" प्रकृतिको राज "

घरीघरी कालो बादल, मडारिदै आज माथी छ
चट्याङको आवाजसँगै, प्रकाश पनि साथी छ
पुगिसक्यो तिम्रो राज, भन्छु राजगद्दी छोडिदेउ
भन्छ भख्खर शुरु भाको, केही महिना अझै बाँकी छ

प्रकृतीसँग को सक्ने खै, कस्को कस्को तेत्रो दम छ
घमाइलो देख्ने कहिले, जहिले पानीको झमझम छ
आफ्नो दम नबढुन्जेल, लड्ने कोशिस गरे धेरैले
भागे थाहा पाई  प्रकृतिसँग, संसार जलाउने बम छ


Sunday, 25 June 2017

" हावा, ए हावा "

ए हावा,
तिमी बेस्सरी बह
मनको बह पोखेरै बह
पसिनैपसिनाले बिझेको मेरो ज्यानबाट
पसिना को प पनि बाकी हुन नदिई
चट्ट रुमाल क्यामालुम गर्देउ
ए हावा, तिमी बेस्सरी बह
तिम्लाई तिम्रीको कसम
तिमी बेस्सरी बह
तिमी बेस्सरी बह

ए हावा, तिमी बेस्सरी बह
ह्या हावाजस्तो कुरा नगर्न
भनेर जुन उदाहरण लिन्छन नी
तेस्लाई तिम्ले बदल्नुछ, ए हावा
म तिम्लाई त्यो बदल्ने मौका दिदैछु
मौकामा चौका छक्का जे हान्नुछ हान
तिम्लाई तिम्रीको कसम
तिमी बेस्सरी बह
तिमी बेस्सरी बह

Saturday, 10 June 2017

" सेतो कोइली "

आज मैले एउटा कोइली देखे
सेतो, निख्खर सेतो
सेतो हिमाल देख्या छ नि
हो बिल्कुल, बिल्कुल तेस्तै
सफा, चिटिक्क, सुन्दर
सगरमाथाको देशमा
ए हैन हैन,
सगरमाथा हाम्रो भन्ने देश छ नि
हो, त्यै देशको छिमेकी देशमा
गौतम बुद्दको देशमा
ए हैन हैन,
बुद्द हाम्रोमा जन्मेको भन्ने देश छ नि
हो, त्यै देशको छिमेकी देशमा
छोड्दिउ देश देशान्तरका कुरा
तिम्ले हाम्ले कैले टाउको नदुखाको कुरा
राष्ट्रप्रेमको बारेमा बोल्यो बोल्यो
अन्तमा, सोध्यो केही बताउ राष्ट्रप्रेम बारे
राष्ट्रप्रेम भन्ने चिज नि हुन्छ र ?
हाम्लाई मायाप्रेम भन्ने कुरा चै था छ
बिपरित लिङ्गीप्रतीको मायाप्रेम
राष्ट्रप्रेम थाछैन भन्छ्न, फिस्स हास्छन
यस्ता त छन हाम्रा आजकलका भुरा।

अ सेतो कोइलीको कुरा हुदैथ्यो
अचम्मको थ्यो त्यो कोइली
मौसम अनुकुल नहुँदा
अरु कोइली बिदेश जानेआउने गर्थे
तर त्यो कोइली
बाचे यै बाच्छु मरे यै मर्छु भन्थ्यो
अरु कोइलीले बसन्त कुराउथे
कुहुकुहु सुन्न चाहनेहरुलाई
तर त्यो कोइली
के वसन्त, के शिशिर
के घाम, के जाडो
निराश पार्दैनथ्यो श्रोताहरुलाई।

अरु कोइली कागका गुँड खोज्थे
त्यै अन्डा पार्थे
बच्चा हुर्काउने जटिल काम
त्यो पनि कागहरुकै टाउकोमा थोपर्थे
तर त्यो अचम्मको कोइली
त्यो सब आफै गर्छु भन्थ्यो,
कागलाई थाहा नपाई यस्तो गर्नु
एकप्रकारको अपराध हो भन्थ्यो
अनुमति लिएर तेस्तो गर्नु
त्यो पनि मन पर्दैनथ्यो उसलाई
जुन पारिवारिक माया मैले पाइन
त्यो मेरा सन्तानलाई दिन्छु भन्थ्यो
हो आफै यो सब  गर्नु सार्हो गार्हो छ
तर,
तर साह्रो गाह्रो पछिको सन्तुष्टि नि
भन्थ्यो, के कहिले किन्न सकेको छ
धनको धनीले मनको धनीलाई
साच्चै धेरै, धेरै थाहा थ्यो उसलाई
हामी कथित मान्छे भनाउँदा भन्दा धेरै।





Thursday, 13 April 2017

" के चाहियो बढ्ता मलाई "


यस्तै नौलो बिहानी छाइराखोस्
यस्तै सिरसिर हावा चलिराखोस्
अनि चन्चल भैराखोस् मेरो मन पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

तिमी यस्तै गरि खुसी भैराख
म यस्तै गरि खुसी भैराखु
यस्तै गरि खुसी भैराखुन उनिहरु पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

मेरी आमाको मुहार उज्याँलो होस्
मेरा आफ्नाहरुको मुहार उज्याँलो होस्
अनि उज्याँलो होस् पराइको मुहार पनि
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?

मेरो देशमा शान्ति र बिकास होस्
परदेशमा शान्ति र बिकास होस्
अनि शान्ति र बिकास होस् ब्रह्माण्डभरकै
आखिर के चाहियो बढ्ता मलाई?



Monday, 3 April 2017

" म लेख्छु, म लेख्नेछु "

कैले काहीं मुड चल्दैन
चल्दै चल्दैन
मरिगए चल्दैन
लेख्दिन अब भन्छु
फेरि मेरा हात चल्न थाल्छन्
औलाहरु सलबलाउन थाल्छन्
मैले भन्न नसकेका कुराहरु
मेरा लेखरचना बोल्छन्
हो म अब
नलेखी रहन नसक्ने भैसके।

हत्कडी लगाउ मेरा हात
बस मेरा औलाहरु खुल्ला छोडिदेउ
मेरा हात काट्यौ भने पनि
म खुट्टाका औलाले लेख्नेछु
हातखुट्टा दुबै काट्यौ
या दुबै नचल्ने बनायौ
या आफै नचल्ने भए भने पनि
म अरु कसैका हातखुट्टालाई
आफ्नै बनाई लेख्नेछु
चरेश नचाखेको नरेश म
हरेश त कदापि खानेछैन।

म माया पिरतीका कथा लेख्छु लेख्नेछु
म इतिहासका गाथा लेख्छु लेख्नेछु
म मेरो बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म तिम्रो बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म उस्को बारेमा लेख्छु लेख्नेछु
म जनआवाज लेख्छु लेख्नेछु
समर्थन र बिद्रोह लेख्छु लेख्नेछु
मानवचोलाको अन्तिम साँस रहुन्जेल
म डग्मगाए पनि
डग्मगाउने छैनन् मेरा लेखरचना
कदापी, कदापि डग्मगाउने छैनन् ।