"अचानोको व्यथा"

चुपचाप बस्छ ऊ।
नरमाइलो लाग्छ,
लाग्छ, ऊ पनि सक्रिय होस्
मेरा अरु मित्रहरूझैं,
अरु मित्रहरूझैं ऊ पनि
दुखसुखका कुरा गरोस्,
बुझोस् दुईदिने जिन्दगी यो
हाँसीहाँसी जिउनुपर्छ,
हो, दुख बाजा बजाइ आउँदैन
तर नमजाले बजाएर जान्छ।
सायद दुखले उसलाई बुँझेन,
हो, दुखले मलाई पनि बुझेन
अरुलाई नि बुझेन सायद
लाग्दैन कोहि छ यस्तो
दुखसँगै घुम्न मन लाग्ने
दुखसँगै नाँच्न मन लाग्ने
भन्याछैन कसैलाई दुखले सायद
ज्यान दिन्छु तेरो लागी।
ठोकेरै भन्न सक्छु म,
दुखी बनाउने धम्की दियो सायद
तर पक्का खुशीको बाचा गरेन दुखले।
सुख  नामको चरा नि हुन्छ जीवनमा
बुझाउन गरे लाखौ कोशिस
सिक्काका दुई पाटा भएजस्तै
दुख पछि सुख आउँछ आउँछ।
अहँ, टसको मस गर्दैन ऊ,
मौनतामा नै हराइरहन्छ
सायद अचानोरुपी मनले उस्को
खुकुरीरुपी दुखले लाएको चोट
बारम्बार सहिरहेछ।
बारम्बार सहिरहेछ॥