" ऊ "

ठिङ्ग उभिएको छुँ  म
अनायासै मेरा हात उतिर बढ्छ्न्
हो न हो, उस्को सहारा चाहिएको
च्याप्प मेरा साना हात समाउछ
माथी हेर्छु, म भन्दा कति अग्लो मान्छे
कल्पना गर्छु, कहिले हुँला ऊ जत्रो म
उस्को जस्तो टोपी कोट कहिले लाउने
उस्को जस्तो ठुलो जुत्तामा हिड्ने
ला‍! चप्पल त थ्यो नि सानो सानो
खाली खुट्टेै पो दौडिएछ
सायद फोटोमा देखिने खुशीले भुले।

मुस्कुराउन भाइ, क्यामेरा म्यान बोल्छ
मुस्कुराउन खोज्छु, लाज लाग्छ
मुस्कुराउदा थोते दाँत देखियो भने
अस्ति मात्र अगाडीको दाँत फालेको
उस्को जस्तै सेता मिलेका दाँत भैदिए
थोते दाँत बायाँ हातले छोप्छु
ल है त रेडी, फेरि क्यामेरा म्यान बोल्छ
खिचिक्क, खिचिक्क
झिलिक्क, झिलिक्क
ठ्याक्कै आँखामा प्रकाश पर्छ
आँखा त झिमिक्क,झिमिक्क
आँखा चिम्सा वा बन्द देखियो भने
चिन्ताले फेरि ग्रहण ल्याउछ
ऊ मेरो कम्मरमा च्याप्प समाउछ
अलिअली काउकुति को आभाष हुन्छ
ऊ मलाई काँध मा बोक्छ
दुबै हातले मेरा दुई हात समाउछ
अब त उभन्दा अग्लो म
अग्लो,अग्लो, उस्को शीरको टोपीभन्दा अग्लो
टाढा टाढा देख्न सक्ने
अघि चिन्तित म एकैछिनमा खुसी देखिन्छु
लाग्छ, संसारमै ऊ जस्तो मायालु कोहि छैन।।