" ला! कसैले डेरा पो सर्यो कि? "

सुर्यका किरणहरुलाई बिन्ती बिसाई जुगदेखी सुतिरहेको उस्को मन जगाउने हेतुले मेरो मनलाई पनि ती सुर्यका किरणहरुसगै उस्को दिलको वोर्किङ भिसा बनाई पठाएको त कुनाकुनामा धुलो जमेको पो देखियोे। अनि त धुलोले बिरामी परेको उस्को मनलाई धेरै दिन लाएर भएपनी धुलो सफाचट हुने गरि दिलोज्यान लाएर काम गरियो र तन्दुरुस्त बनाईयो उस्को मनलाई। त्यै बसिराख्न मन भएर नि के गर्नु वोर्किङ भिसा सकिसकेपछि कानुनले बस्न दिने कुरा नि भएन, फर्किनु त पर्थ्यो नै। गाजल कहिले पनि लाउने गरिएन नत्र कसैको नि नजर नलागोस् भनेर कालो टीका लाएर फर्किइन्थ्यो। रातो टीका नै भएनी लाएर फर्किइन्थ्यो, के गर्नु टीकै नभाको दिन पर्यो त्यो दिन। अब डर पो लाइराछ, सफा उस्का मनका कोठाहरु देखेर कतै कसैले डेरा पो सर्यो कि।